• Achter de schermen

    Van een piemel naar een muus

    Vroeg in de ochtend zit Jamie ontbloot op mijn bed. Hij moet zich aan gaan kleden en is in ieder geval al begonnen met uitkleden. Toen ging hij twijfelen over wat hij aan moet doen vandaag, zoals elke morgen en zit nu op mijn bed een beetje te treuzelen tot ik hem kom helpen met kiezen. Ineens slaat hij zijn benen over elkaar en zegt heel kalm ‘Nu zie je mijn piemel niet’. Ik moet lachen om wat hij doet, misschien meer omdat ik mijzelf nu even geen houding weet te geven dan dat ik het echt heel grappig vind en ik ga nonchalant door met waar ik mee bezig…

  • Gezinsfeestjes

    We zoeken de anonimiteit op

    ‘Ja maar Eef, het is niet alsof jullie heel onherkenbaar zijn op je blog. Als Jamie straks wat groter is en zelf kan lezen, of als klasgenootjes het kunnen lezen dan….hij kan het dan niet ontkennen dat het over hem gaat en ik denk dat hij dat wel zou moeten kunnen doen als hij dat zou willen.’ Ik kijk mijn vriendin aan en denk na over wat zij zojuist heeft gezegd. Ik kijk denk ik wat moeilijk of bedenkelijk, want ze vraagt snel aan mij of ik wil zeggen wat ik denk omdat ze mijn gezicht niet kan lezen. Ik denk nog heel even wat langer na en zeg dan…

  • Achter de schermen

    Het verkeerde lichaam

    Jamie is altijd heel goed in het out of the blue dingen tegen mij zeggen waarvoor ik zo enorm moet schakelen dat ik altijd even met mijn mond vol tanden sta. Ik weet niet eens meer wat wij vorige week aan het doen waren, maar het liep al tegen bedtijd en Jamie zei, out of the blue dus en ietwat opgetogen, ‘ik ben in een verkeerd lichaam geboren’. Daarna was hij stil, wachtend op mijn reactie. Tja, daar stond ik weer eens wat te hakkelen en te uhm-en, omdat ik even een paar seconden na moest denken over wat hij zojuist had gezegd. Ik vroeg hem waarom hij dat dacht,…