Outdoor feestjes

Hoofdpijnwijn en hysterische gesprekken

De eerste avond op de camping was wat ongemakkelijk. Ik wist niet goed waar ik het met de andere ouders over moest hebben en ik wilde ook mijn hele ziel en zaligheid niet op tafel kwakken. Wat in ieder geval snel boven tafel kwam was dat ik helemaal geen alcohol drink. 
We begonnen de vakantie met
champagne, daarvan nam ik één slokje voor de show. Iedere avond kwam elke ouder wel met een flesje wijn of een biertje de gezamenlijke tent ingekropen. De smaken van de wijnen werd met elkaar uitgewisseld en er was nieuwsgierigheid naar wie wat dronk. Alleen ik had er geen interesse in, ik snap namelijk helemaal niets van al die verschillende smaken wijn. Ik ken alleen maar de cheap ass hoofdpijnwijn. En ik heb sowieso geen interesse in alcohol.
‘Wat drink jij?’ werd er in de eerste dagen veel aan mij gevraagd. Of ‘Wat zit er in jouw fles?’, alsof ik daar stiekem sterke drank zat weg te tikken in mijn eentje. Het antwoord ‘water’ leek toch altijd wat onbevredigend voor de anderen. ‘Ik denk dat je wel aan de wijn zit tegen het eind van de week’, zei een vader tegen mij. Ik lachte en liet hem weten dat dit in mijn oren klonk als een onmogelijke opgave. ‘Ik zou het heel knap van je vinden als je dat lukt’, wetende dat ik geen druppel zou drinken deze vakantie. 

Lang avond Part I

De eerste twee avonden droop ik snel af, van het samen zijn, om te gaan slapen. Ik vond het allemaal wel gezellig, maar het bleef toch ook een beetje ongemakkelijk voor mij. Het geforceerde, maar ook al die scheidings- en exverhalen waar ik na een poosje wel echt genoeg van had. Ik had nog niet echt perse een duidelijke klik met iemand en het voelde heel vaak alsof ik een beetje tussen gesprekken in zat. Het ijs was wel gebroken, maar de ijsschotsen waren nog aanwezig en langzaam aan het smelten. 

Op maandag gingen we met z’n allen barbecueën, ik had ons hier op zaterdag een beetje schoorvoetend voor opgegeven meer om Jamie een plezier te doen dan dat ik het zelf echt graag wilde. Maar tegen de tijd dat de barbecue van start ging was ik blij dat wij er ook aan mee deden. Alle kinderen en ouders genoten er volop van, er was veel chaos maar vooral ook veel gezelligheid. Na het barbecueën gingen de kinderen weer spelen en veel ouders bleven rond de gezamenlijke tent hangen om de afwas te doen en nog wat met elkaar te kletsen. De sfeer was gemoedelijk, er werd veel gelachen en al vroeg op de avond werden er wijntjes gedronken. Allemaal natuurlijk wel binnen de perken, want de kinderen waren nog wakker. 
Toen de kinderen eenmaal allemaal op bed lagen bleven de meeste ouders bij elkaar zitten. De sfeer zat er goed in en inmiddels werd er niet meer zoveel over scheidingen gesproken. De luchtige gesprekken kwamen wat meer op gang, date verhalen werden gedeeld waarvan de één nog hysterischer was dan de ander. Ik begon eindelijk in de avonden te ontspannen. 

Die avond bleef ik met vier andere ouders over. We hadden al een tijdje bij elkaar gezeten en zagen de andere ouders stuk voor stuk afdruipen. Maar onze gesprekken gingen maar door en door en door. De alcohol begon bij sommigen lekker zijn werk te doen en hoe later het werd hoe belachelijker de gesprekken. Geen idee wat er gebeurde, maar ineens stond er sterke drank op tafel en werden er shotjes uitgedeeld. We proosten met z’n allen meerdere keren op het leven, op de vakantie en op allerlei andere dingen. Mijn glaasje was steeds leeg. Geef mij één shotje en ik lig onder tafel, zo lang had ik al geen alcohol meer gedronken. Rond drie uur doken we allemaal tevreden onze eigen tent in om nog een paar uurtjes slaap mee te pakken voordat we weer paraat moesten staan voor de kinderen. 

Brakke hoofdjes

De volgende morgen probeerde ik wat tijd te rekken bij Jamie om nog even een uurtje extra slaap mee te pakken. Gelukkig zat hij inmiddels in het campingritme en werd hij pas tegen half 9 wakker, in plaats van de gebruikelijke 7 uur waarop hij thuis naast mijn bed staat. 
Toen ik eenmaal wakker was en mijn tent uit liep zag ik zeker drie van de vier andere ouders hun tent uit strompelen. Met pijn en moeite konden ze er een ‘goedemorgen’ vanaf brengen, terwijl ik heel vrolijk ‘goedemorgen’ terug riep. Ik was nog wat vermoeid van het late naar bed gaan, maar verder voelde ik mij kiplekker en ik was er klaar voor om de dag te beginnen. Dat zijn voor mij momenten dat ik het altijd heel erg fijn vind dat ik geen alcohol drink. De dag daarna als je flink hebt gedronken, man man, daar wordt niemand ooit echt vrolijk van. 
We spendeerde de dag op het strand aan het meertje, we sliepen allemaal stiekem nog een uurtje extra als de kinderen het niet in de gaten hadden en in de avond lagen we allemaal vrij vroeg op bed. 

Lange avond Part II

Op woensdag was ik de hele dag met Jamie naar de Efteling geweest. Het was een fantastische dag geweest en ik was kei verrot van een hele dag slenteren. Toen we in de auto naar de camping zaten dacht ik ineens ‘zo, ik zou wel een glaasje wijn lusten’. Verbaasd over mijn eigen gedachte, want dit denk ik echt nooit maar het leek op dat moment de ultieme ontspanning na een fantastische en vermoeiende dag. Ik liet de gedachte weer varen en bedacht mij dat ik beter gewoon lekker op tijd naar bed zou gaan, want teveel vermoeidheid brengt vaak weer angst en paniek met zich mee. Ik sprak met mijzelf af niet bij de gezamenlijke tent te gaan zitten vanavond, maar lekker voor mijn eigen tent mijn boek te lezen en vroeg te gaan slapen. 

Tegen de tijd dat Jamie op bed lag zaten er al weer een paar ouders voor de gezamenlijke tent, het zag er gezellig uit en ik kon het niet weerstaan. Ik sprak met mijzelf af dat ik één, non-alcoholisch, drankje zou doen en dan naar bed zou gaan. Dus ik liep met mijn colaatje naar de andere ouders en ging er op mijn gemakje bij zitten. Voor ik het wist zat ik weer samen met de vier andere ouders waar ik op maandagavond mee was geëindigd. Het was weer enorm gezellig en gesprekken van maandag werden doorgezet. Ik had de grootste lol en vergat helemaal dat ik eigenlijk heel moe was. Ineens hoor ik mijzelf zeggen ‘Doe mij ook maar een wijntje’. Verbazing alom, verbazing van de andere ouders maar de grootste verbazing kwam van mijzelf. Had ik dit nu echt net gezegd? Met een soort van spoed werd er een glas voor mij gepakt en wijn ingeschonken, alsof ik mij anders in de tussentijd zou kunnen bedenken. Ik bedacht mij niet en ik ging aan de wijn, ik genoot er met volle teugen van. En daar waar ik dacht dat ik na één glaasje wijn onder tafel zou liggen viel het allemaal wel mee. Ik dronk meer dan één glaasje zonder mijzelf volledig te verliezen en ik genoot er oprecht van. Ik verwonderde mijzelf waar ik bij stond. De ijsschotsen waren echt gesmolten, ik voelde mij zo op mijn gemak bij deze mensen en ik had het zo enorm naar mijn zin dat ik uit mijn comfortzone ging door een glaasje wijn te drinken. De vader die had gezegd dat ik eind van de week ook aan de wijn zou zitten had gelijk gekregen, ook al heeft hij nooit van zijn gelijk afgeweten. Hij lag immers al op bed. 

Wederom had ik een fantastische avond. Ik heb gelachen, genoten en het leven gevierd. Ik ben buiten mijn comfortzone gegaan, heb leuke en gekke gesprekken gevoerd, maar bovenal was ik daar op dat moment alleen maar en volledig mijzelf. Zonder stress, angst of paniek, zonder de druk van het moeten en met de relaxedheid van het alles mogen. Dit, realiseerde ik mij op dat moment, is voor mij het leven. Dit is waar ik een gelukkiger mens van wordt. Dit was op woensdagavond al een heel geslaagde vakantie, met hele fijne mensen. Dat had ik allemaal voor geen goud had willen missen. Puur geluk is wat ik voelde. Puur geluk en de simpelheid van dit geluk en het leven. 
Tegen vier uur dropen we allemaal af naar onze tent met nog enig verantwoordelijkheidsgevoel dat we er de volgende dag weer voor de kinderen moesten staan. 

Wat er allemaal is besproken op die maandag- en woensdagavond met deze vier andere ouders? Het was hilarisch, hysterisch en soms grofgebekt. Het was belachelijk, verwonderlijk en soms niet te geloven. Het was heel veel, soms met heel weinig woorden. Het was herkenbaar, soms kwetsbaar en af en toe een stukje van mijn ziel en zaligheid. Maar bovenal was het daar op de camping en wat op de camping werd gezegd blijft op de camping.

Eén reactie

Laat een reactie achter op Therese Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: