Thuisfeestjes

Opgeruimd huis, opgeruimd hoofd

Daar zat ik dan op mijn bank één groot denkproces te zijn en wilde plannen te maken voor een fijn leven. Ik had nog twee weken vakantie samen met Jamie en dan zou ik aan de slag gaan in mijn nieuwe functie. Voordat die dag zou komen wilde ik graag wat rust in mijn hoofd en mijn lichaam hebben, anders zou ik al volledig afgemat aan de eerste werkdag gaan beginnen.

Zwervende spullen
Vanaf de bank bekeek ik mijn appartementje eens goed. Overal waar ik keek zag ik spullen. Op de tafels, op de kasten, aan de muren, op de vloer. Overal rondslingerende spullen, om gek van te worden. Sommige spullen waren net gebruikt maar anderen lagen er zeker al een dag of wat. En minimaal 50% van al deze rondslingerende spullen hadden niet eens een vaste opbergplaats maar leidden een zwervend bestaan in ons appartement. Ze werden gebruikt en weer neergelegd daar waar wij er mee gestopt waren ze te gebruiken. Voornamelijk sokken en schoenen dwaalde door het hele huis. Het meest gezochte item bij ons thuis, wij waren altijd onze schoenen kwijt gewoon omdat we niet meer wisten waar we ze als laatst hadden uitgedaan.
Toen ik het allemaal zo zat te bekijken vanaf de bank vond ik het geen wonder dat het bij ons thuis, tegen de tijd dat het donderdag was, één grote chaos was. Geen wonder ook dat ik ‘s avonds geen zin had om het huis op te ruimen, het was onbegonnen werk. Ik was alleen maar spullen aan het verplaatsen en binnen 24 uur zouden dezelfde spullen, en mogelijk meer, weer door het hele huis verspreid liggen. En daar zou ik dan iedere avond minimaal een half uur van mijn vrije tijd aan moeten besteden, terwijl ik liever andere dingen deed met die tijd. Ik besloot dat dit afgelopen moest zijn.

Opgeruimd staat netjes
In februari had ik een minimalisme challenge gedaan, waarbij ik iedere dag een aantal spullen weg deed naar het gelijke aantal van de dag. Ik deed toen in een maand tijd 406 dingen van de hand en dat voelde enorm goed. Ik had dit voort willen zetten toentertijd, maar door drukte was het toch weer blijven liggen. Ik besloot het minimaliseren weer op te gaan pakken, want het had wel degelijk wat geholpen. Maar deze keer wilde ik het goed aanpakken, mijn hele huis zou er aan moeten gaan geloven en eindstand wilde ik alles wat lag te verstoffen mijn huis uit hebben. Ik had die spullen duidelijk niet nodig, anders lag er geen dikke laag stof op.
Ik wist niet hoe ik dit ‘goed’ moest aanpakken, dus ik ging naar de bieb en leende het boek ‘Opgeruimd!’ van Marie Kondo. Thuisgekomen begon ik direct in het boek te lezen, midden in de chaos van mijn huis, en al snel was ik zo enthousiast dat ik gelijk wilde gaan beginnen met spullen weg doen. Ik wist mijzelf te temperen en er voor te zorgen dat ik eerst een plan zou maken in hoe ik het aan zou gaan pakken. In het eerste hoofdstuk van het boek las ik dat het van belang was om het opruimen grondig aan te pakken en met snelheid uit te voeren. Wat een geluk dat ik nog precies twee weken vakantie had, die zou ik daar voor gaan gebruiken. ‘Lekker met een opgeruimd huis aan dit nieuwe stuk van mijn leven beginnen’, dacht ik nog. Daar had ik nou echt zin in!

Toenemende chaos
Dus de volgende dag begon ik, de andere hoofdstukken van het boek niet meer volledig gelezen, met frisse moed aan deze klus. Ik haalde een aantal dozen in huis voor spullen die naar de kringloop konden en begon met mijn eigen kast in de woonkamer, die uitpuilde van de spullen. Plank voor plank liet ik elk dingetje door mijn handen gaan en bij elk dingetje vroeg ik mij, Marie Kondo stijl, af ‘Does it spark joy?’. Alles wat weg kon deed ik in een doos voor de kringloop of direct in de vuilnisbak, alles wat ik wilde houden legde ik op mijn eettafel. Want, zo had Marie geschreven, je moest eerst alles uitzoeken en daarna pas alles opruimen en een vaste plek geven. De hele theorie hierachter ga ik je besparen, maar het was een heel aannemelijke theorie waar ik geen moment aan twijfelde.
Na vier dagen bezig te zijn geweest was mijn kast leeg maar lag mijn tafel vol met spullen. Niet te overzien gewoon en dan had ik nog meer één kast in mijn hele huis gedaan. Ik vroeg mij af hoe Marie dit dan voor zich zag en ik pakte het boek er weer bij. Ik scande naar het antwoord, maar dat was er niet of ik heb niet goed gescand, wat misschien aannemelijker is. Daar zat ik dan tussen mijn sparkling spullen. Als ik dit zo voor mijn hele huis moest gaan doen dan zou ik in complete chaos terecht komen en ik wilde juist van die chaos af. Ik legde de spullen die ik wilde houden terug in de kast en besloot dat dit nog niet hun vaste plek was. Als ik alles in huis uit had gezocht zou ik één dag alle spullen overal uit trekken en ze een vaste plek geven.

Maandenplan
Na twee weken van spullen mijn handen laten passeren en besluiten of ik er gelukkig van werd of niet kwam het einde van mijn vakantie in zicht. Ik maakte de balans op en kwam vrij snel tot de conclusie dat ik nog geen 25% van mijn huis had uitgezocht. Dit was niet mijn plan geweest en lichte paniek sloeg toe. Nu moest ik aan het werk gaan zonder dat alles helemaal lekker op orde was. En hoe zat het dan met de snelheid van het opruimen? Daar kon ik nu ook niet echt aan voldoen. Mopperend pakte ik het boek er weer bij en begon wederom te scannen naar een strohalm om te verklaren waarom ik nog helemaal niet zo ver was. Mijn ogen dwaalde een beetje verloren over de alinea’s, zinnen en letters. En opeens viel mijn oog op de woorden ‘zes maanden’, alsof ik er naar toe getrokken werd. Toen ik de alinea begon te lezen kwam ik tot de conclusie wat Marie en ik er een andere definitie van het woord ‘snelheid’ op na hielden. Waar ik in weken had gedacht dacht Marie in maanden en benoemde zij dat je er ongeveer zes maanden voor moet uittrekken om je huis te ontdoen van spullen. Pas na die tijd kan je alles een vaste plek geven. Ik las de alinea steeds weer opnieuw om er zeker van te zijn dat ik het goed had gelezen. Mijn wekenplan was in een mum van tijd veranderd tot een maandenplan, die had ik niet aan zien komen. Ik had even tijd nodig om te schakelen.

Allemaal kleine gelukjes
Ik ging aan het werk en in mijn vrije tijd bleef ik mij bezig houden met het opruimen van mijn huis, ik had er zowaar veel plezier in om het te doen. Hoe verder de weken vorderden, hoe meer rommel mijn huis verliet en hoe meer ruimte ik kreeg. Niet alleen in mijn huis, maar ook in mijn hoofd.
Inmiddels zijn we vier maanden verder en heb ik zeker al 70% van mijn huis doorlopen en het heeft mij al vele voordelen opgeleverd. Als ik opsta in de ochtend hoef ik niet mijn hele kledingkast ondersteboven te trekken om de leukste outfit uit te kiezen. Alles wat er nu nog in mijn kast hangt vind ik leuk en draag ik allemaal graag. Vijf minuten winst in de ochtend en weet ik het hoeveel minuten winst aan het wassen, opvouwen en opbergen van al die kleding die ik en Jamie in ons bezit hadden. Ik draai nu nog twee wasjes per week, voorheen vier, en ik doe er wekelijks gemiddeld een half uurtje over om alles op te vouwen en op te ruimen.
Gedurende de dag gebruik ik minder servies dan ik ooit tevoren deed, gewoonweg omdat het er niet meer is. Mijn afwasjes in de avond zijn dan ook zeker een kwart minder dan wat ik altijd had staan aan afwas. Ook daar weer een minuut of vijf winst in ‘s avonds. Maar in tijd uitgedrukt is het zeer zeker het opruimen in de avond wat mij de meeste tijdwinst oplevert. Daar waar ik ooit minimaal een half uur per avond bezig was met opruimen doe ik dat nu in een minuut of tien en wat een verademing is dat. Als Jamie in de avond naar bed ging was ik altijd nog bezig met opruimen of met afwassen, pas tegen negen uur kon ik gaan zitten. Nu leg ik hem op bed en ik kan direct beginnen aan dat waar ik zin in heb, niets geen moetjes meer die voor mij klaar liggen in huis.
Buiten de tijdwinst zijn er nog vele andere voordelen, zoals dat ik bewuster spullen koop en daardoor geld bespaar. Het minimaliseren levert mij zelfs geld op door spullen te verkopen die ik niet meer wil hebben, maar die nog prima een tweede leven aan kunnen. Ik maak bewuster en zorgvuldiger gebruik van mijn eigen spullen, ik heb veel meer oog voor hun waarden. Ik ga creatiever om met mijn spullen of met oplossingen voor de spullen die ik niet heb. Maar bovenal geeft het rust. Rust omdat ik veel minder keuzestress heb, rust omdat ik heb gemerkt dat ik niet afhankelijk ben van mijn spullen, rust omdat ik minder tijd hoef te besteden aan de moetjes in huis, rust omdat ik overzichtelijk heb welke spullen ik in huis heb en deze ook allemaal gebruik. Rust omdat ik omringd ben met de spullen waar ik oprecht gelukkig van word.
It does spark joy!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: