Outdoor feestjes

Horecatijger voor een dag

Een aantal maanden geleden werd ik door een vriendin van mij gebeld met de vraag of ik in augustus mee wilde werken op een evenement in Middelburg. Echt, als zij met zulke telefoontjes komt dan zeg ik standaard ja. Dat zij haar verhaal doet aan mij is eigenlijk meer voor de vorm dan dat ik het nodig heb. Ik vind het namelijk super leuk om mee te werken aan dingen die zij organiseert en ik vertrouw er blindelings op dat zij mij alleen vraagt als ze denkt dat het ook echt wat voor mij is om te doen. Helaas kon ik deze keer niet meehelpen op het evenement en daar baalde ik verschrikkelijk van, ik wist namelijk op voorhand al dat het een feestje zou gaan worden om daar te staan. 

Geplande change of plans
Zo’n twee maanden geleden werd ik aangenomen voor mijn nieuwe, allereerste, baan in de hulpverlening. Ik zou hier eind juli gaan starten met werken en dat maakte dat ik mijn gemaakte zomerplannen volledig moest gaan reorganiseren. De vakantie die ik zou hebben met mijn zoontje moest verplaatst worden van het eind van de zomer naar het begin van de zomer. Eerst baalde ik er van alles om te moeten gooien, maar je hebt ook wat over voor je eerste, fantastisch leuke, baan. En al snel realiseerde ik mij dat ik hierdoor wel mee kon gaan werken op het evenement van mijn vriendin. Ik liet haar dit direct weten en gaf mijzelf op voor twee avonden barwerkzaamheden. Ik dacht er natuurlijk geen moment over na of het verstandig zou zijn, gezien ik dan nog maar in de derde week van mijn functie zou zitten. Ik dacht er geen moment over na of er aan het eind van de werkweek nog voldoende energie over zou zijn om twee dagen evenement mee te pakken. Ik kon alleen maar denken aan hoe leuk het vorig jaar was geweest toen ik daar buttons had staan maken. Dit feestjes wilde ik absoluut niet missen!

Onverwachte change of plans
Twee maanden had ik er naar uitgekeken en nu was het zover, de Culikaravaan was op woensdag van start gegaan en ik hoefde mij nu nog maar door één werkdag heen te werken en mijn feestje kon beginnen. Ik had voor alsnog een rustige werkweek gehad en verwachtte niet veel gekke fratsen voor deze dag, in een dagje administratieve werkzaamheden kon weinig mis gaan. Ik tufte op mijn gemakje naar mijn werk en installeerde mij zo comfortabel mogelijk achter de computer. Ik zette mijn computer aan en wachtte tot ik in kon loggen en nog voordat mijn computer zover was stond mijn telefoon roodgloeiend en veranderde de dag in een compleet hysterische aangelegenheid met hier en daar een mogelijkheid om adem te halen. De chaos overviel mij, liet mijn stresslevel omhoog schieten en kostte mij veel energie. In de loop van de dag liet ik steeds meer mensen over mijn grenzen heen gaan en het leek wel alsof ik alleen maar toe kon kijken hoe er voeten werden geveegd op mijn grenzen en de energie langzaamaan uit mijn lichaam weg sijpelde. Om vijf uur sloot ik mijn computer af en ging bij een vriendin eten voor wat ontspanning en gezelligheid. Maar het was al te laat, stress slaat bij mij direct op mijn lichaam en een paar uur later lag ik met koorts en buikpijn in mijn bed. En vrijdag lag ik als een balend hoopje mens in mijn bed, afgezonderd van de wereld om mij heen. Vandaag geen Culikaravaan voor mij. 

Biertappende huisvrouw
Zaterdag liet ik mij niet langer tegenhouden door mijn lichamelijke stressklachten en om vijf uur stond ik achter de bar mijn eerste biertje van de avond te tappen. Na zo’n energie slurpende stresspiek vind ik het altijd wat moeilijker om sociaal te zijn en ik moest dan ook even op gang komen toen ik daar eenmaal stond. Dit bleef niet onopgemerkt, want binnen een uur tijd werd er meerdere keren bij mij gecheckt of het wel goed met mij ging. Ik moest er even bij stil staan, maar na een tijdje kwam ik tot de conclusie dat het wel degelijk goed met mij ging, ik had het naar mijn zin en dat is alles wat ik wilde die avond. Ik tapte op mijn gemakje het ene na het andere fust bier leeg en nam zo nu en dan in mij op wat er om mij heen gebeurde. Er was gezellige muziek, er kwamen heerlijke aroma’s van al dat lekkere eten voorbij en af toe kwam er zelfs van dat eten voorbij achter de bar waar ik dan wat van mee mocht pakken. Er waren overal gezellige mensen om mij heen, er werd gelachen en gedronken. Maar bovenal was ik aan het werk met een fantastisch leuk team. We kenden elkaar niet, althans, ik kende de meesten niet en ik had nog nooit met deze mensen achter een bar gestaan. Ondanks dat waren wij zo op elkaar ingespeeld dat het leek alsof wij dit avond na avond met elkaar deden. We werkten allemaal ons ass off, niemand uitgezonderd. En ondanks dat we de poten uit ons lijf liepen om alle gasten te kunnen bedienen werd er gelachen, gedanst, gezongen en gek gedaan met elkaar. Ik genoot er van met volle teugen, dit was echt een feestje! Precies zoals ik hem had verwacht, of misschien zelfs wel beter dan ik hem had verwacht.
Aan de andere kant van de bar zag ik mensen die ik kende en begroette en met sommige van hen maakte ik kort een praatje, als viswijven stonden een vriendin en ik naar elkaar te schreeuwen en hadden we de grootste lol, ik zag mensen die ik niet kende maar waar ik wel een blik of woorden mee uitwisselde. Kortom, ik was heerlijk sociaal en ik vond het fijn. Ik realiseerde mij die avond weer hoe fijn ik het altijd had gevonden om in de horeca te werken. Je poten uit je lijf lopen omdat je knetterhard moet werken, maar wel met de lol en de gezelligheid, de sfeer die feestjes met zich mee kunnen brengen.

Ik tapte die avond misschien wel 300 liter bier weg, als het niet meer is geweest. Dit leven als biertappende huisvrouw beviel mij wel weer voor een avond. En ik raad het iedereen aan om een keer te doen, om dit kleine feestje in je leven te hebben. Om gewoon voor één dag een horecatijger te zijn. Werk te ervaren waar je nooit anders je werk zo kan ervaren als achter de bar op een fantastisch leuk feestje.
Mocht ik nu mijn draai niet kunnen vinden in de hulpverlening ga ik in ieder geval weer aan de slag als biertappende huisvrouw.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: