• Outdoor feestjes

    Hoofdpijnwijn en hysterische gesprekken

    De eerste avond op de camping was wat ongemakkelijk. Ik wist niet goed waar ik het met de andere ouders over moest hebben en ik wilde ook mijn hele ziel en zaligheid niet op tafel kwakken. Wat in ieder geval snel boven tafel kwam was dat ik helemaal geen alcohol drink. We begonnen de vakantie met champagne, daarvan nam ik één slokje voor de show. Iedere avond kwam elke ouder wel met een flesje wijn of een biertje de gezamenlijke tent ingekropen. De smaken van de wijnen werd met elkaar uitgewisseld en er was nieuwsgierigheid naar wie wat dronk. Alleen ik had er geen interesse in, ik snap namelijk helemaal niets…

  • Outdoor feestjes

    Efteling – Wereld vol Wonderen

    ‘Jamie, ik ben afspraken met papa aan het maken en jij mag daar ook wat over zeggen. Welke afspraken wil je dat ik opschrijf?’. Eens in het jaar maak ik het ouderschapsplan opnieuw op, waarin ik afspraken schrap, aanpas of toevoeg. Jamie is dan vijf jaar en ik acht hem oud genoeg om er ook zeggenschap in te hebben. Dus ik leg hem uit waar het voor is, hij denkt even na en hij komt met de volgende afspraken voor het schooljaar van 2018-2019.  Punt 1. Met papa en zijn vriendin naar de Julianatoren. Punt 2. Een zwarte, volledig glitterende, liefst met reverse pailletjes, knuffel vleermuis.Punt 3. Met mama naar de…

  • Achter de schermen,  Outdoor feestjes

    Mijn dochter is eigenlijk een zoon

    ‘Mam, er heeft nog niemand wat van gezegd’. We zitten in de auto naar de speeltuin. Ik kijk Jamie met een schuin oog aan en probeer te bedenken waar hij het over heeft. Vanmorgen heb ik een knot in zijn haar gemaakt en ik ga er vanuit dat hij het daar over heeft. Is mijn kind zo verwend thuis dat er altijd maar wat van gezegd wordt als hij een meisjesding heeft? Als dat zo is dan gaat er iets niet goed natuurlijk.‘Waar heeft nog niemand iets van gezegd?’ vraag ik hem.‘Nou, dat ik eigenlijk een jongetje ben.’Hij heeft gelijk. Vanaf het moment dat wij zijn aangekomen op de camping…

  • Zelfstandige gezelligheid
    Outdoor feestjes

    Zelfstandige gezelligheid

    De eerste nacht in ons schattige tentdingetje is een drama. Jamie is bang om te gaan slapen en ik slaap stikonrustig, ondanks dat ik op een gewoon bed lig en niet op zo’n enorm wiebelig en koud luchtbed. Ik lig te rollen en te woelen in mijn eenpersoonsbedje, ik moet nog oppassen dat ik er niet uit flikker. Gedurende de nacht word ik een keer of zes wakker, waarvan ik twee keer naar het toiletgebouw moet rennen alsof mijn leven ervan af hangt. Die koude pies was ik even vergeten bij het kamperen. Als het ‘s morgens tijd is om op te staan ben ik niet echt uitgerust. Ik loop…

  • Kennismaking met het éénouderveld
    Outdoor feestjes

    Kennismaking met het éénouderveld

    Ik zet mijn auto voor het schattige tentdingetje wat ik voor een week heb gehuurd en begin onze spullen de tent in te slingeren. Als de auto leeg is speel ik eerst een spelletje met Jamie, zonder ook maar iets op te ruimen of om te kijken naar de mensen die in de andere tenten hun spullen aan het inruimen zijn. ‘Straks om half vijf is er een welkom in de gezamenlijke tent waar we even heen gaan om kennis te maken met de andere papa’s, mama’s en kinderen’. ‘Ik wil niet mam, op dag vijf wil ik wel eens kennis maken met andere mensen’, zucht hij. Ik kijk om mij…

  • Achter de schermen

    Van een piemel naar een muus

    Vroeg in de ochtend zit Jamie ontbloot op mijn bed. Hij moet zich aan gaan kleden en is in ieder geval al begonnen met uitkleden. Toen ging hij twijfelen over wat hij aan moet doen vandaag, zoals elke morgen en zit nu op mijn bed een beetje te treuzelen tot ik hem kom helpen met kiezen. Ineens slaat hij zijn benen over elkaar en zegt heel kalm ‘Nu zie je mijn piemel niet’. Ik moet lachen om wat hij doet, misschien meer omdat ik mijzelf nu even geen houding weet te geven dan dat ik het echt heel grappig vind en ik ga nonchalant door met waar ik mee bezig…

  • Gezinsfeestjes

    We zoeken de anonimiteit op

    ‘Ja maar Eef, het is niet alsof jullie heel onherkenbaar zijn op je blog. Als Jamie straks wat groter is en zelf kan lezen, of als klasgenootjes het kunnen lezen dan….hij kan het dan niet ontkennen dat het over hem gaat en ik denk dat hij dat wel zou moeten kunnen doen als hij dat zou willen.’ Ik kijk mijn vriendin aan en denk na over wat zij zojuist heeft gezegd. Ik kijk denk ik wat moeilijk of bedenkelijk, want ze vraagt snel aan mij of ik wil zeggen wat ik denk omdat ze mijn gezicht niet kan lezen. Ik denk nog heel even wat langer na en zeg dan…

  • Achter de schermen

    De Schoolfotograaf

    Bij Jamie op school is het deze week de week van de schoolfotograaf. Dat betekent voor mij een momentje om stil te staan bij hoe enorm ons leven is veranderd in het afgelopen jaar. Hoe een enorme verandering Jamie heeft doorgemaakt in zijn uiterlijk en hoe ik heb geleerd van alle mooie momenten en van de struggles die al deze veranderingen met zich mee hebben gebracht. Wellicht zal je dit een beetje een raar moment vinden om daar bij stil te staan, de schoolfotograaf is nou niet echt een noemenswaardige mijlpaal in iemands leven. Voor mij was dat het alle andere jaren ook niet zo, maar dit jaar is het…

  • Achter de schermen

    Genderkind en ouders forum

    Terwijl ik de was op sta te vouwen voel ik de paniek op komen zetten. Ik vouw jurken, leggings, roze onderbroekjes en roze sokken op. Ik vind ergens een verloren jongensbroek tussen de schone was, één van de weinigen die het overleefd heeft tot nu toe. Het enige wat de hele tijd door mijn hoofd gaat is datgene wat iemand laatst tegen mij zei ‘Soms denk ik wel eens dat je je poot stijf moet houden, geen jurken meer’. In luttele seconden nestelen paniek, woede en verdriet zich als een gierend monster in mijn hele lichaam. Het liefst zou ik nu al die meidenkleding pakken, verscheuren, in de prullenbak gooien…

  • Persoonlijke feestjes

    Modus Vivendi

    ‘Het lijkt er eigenlijk wel op dat je je modus vivendi hebt gevonden’, zegt hij. ‘Mijn wat?’ vraag ik hem een beetje verward. Ik probeer in mijn brein te graven naar de betekenis van modus vivendi maar er komt niets naar boven. ‘Nou, zo te horen heb je wel een manier gevonden om te leven met je angst- en paniekklachten’. Mijn blik is nog meer verward dan deze al was, heeft deze man wel gehoord wat ik net allemaal aan hem heb verteld? Vervangende psychiater Eens in de drie maanden kom ik bij de psychiater vanwege de medicatie die ik slik voor mijn angst- en paniekstoornis. Ik was nu al…